zaterdag 29 oktober 2011

Op de cent

Briesend van verontwaardiging kwam zijn oudste zoon thuis uit school. De Aldi, was zijn boos besluit, was géén leuke winkel. Nou was de man die mening al járen toegedaan, of nog wel langer zelfs, brak hem de bek niet open, maar tot nog toe had hij in de veronderstelling geleefd dat hij, in elk geval in eigen kring maar misschien wel op de hele wereld, de enige was die de zaken zag zoals ze waren: de Aldi was géén leuke winkel. Dat was trouwens nóg zachtjes uitgedrukt. De Aldi! Man! Jaaa, daar kon je hem ’s nachts voor wakker maken hoor, om dáár over te mopperen. Maar goed, nu was hij natuurlijk benieuwd waarom zijn zoon zo opeens van gedachten was veranderd.
De Aldi, bracht zijn jongen voor de zekerheid eerst nog maar even in herinnering, was toch de énige winkel die nog muntjes van één cent accepteerde? Beweerde de Aldi altijd? Nou, mooi niet dus! Was hij daar namelijk speciaal direct uit school even langsgegaan, om een chocoladeletter van zestig cent te kopen, en die wilde hij dus betalen met de zestig losse centen uit zijn spaarpot. Was hij daar ook meteen vanaf want wat moest hij daar verder mee, als toch niemand ze nog wilde hebben? Het bleef wel geld tenslotte en dit had hem wel een mooie oplossing geleken. Maar de Aldi wilde ze dus ook niet hebben. Maximaal vijf per keer, was de regel. Had de mevrouw van de kassa gezegd. En regels waren weer eens regels natuurlijk. En in tijden als deze konden er natuurlijk ook geen uitzonderingen worden gemaakt. Oók niet voor jongetjes van dertien die met zestig losse centen uit hun spaarpot een chocoladeletter wilden kopen. Nee, kom zeg! Straks wilde íedereen ál zijn boodschappen alléén nog maar met losse centen betalen. Als we dááraan gingen beginnen. Stel je toch eens voor!
Zijn zoon vond het eigenlijk het ergste dat hij die chocoladeletter nu dus met een briefje van vijf had moeten betalen. Dat was, zo mopperde hij nog even door, dus wéér een briefje van vijf naar de maan. Nóóit, nóóit, nóóit ging hij nog naar de Aldi, was zijn boze slotakkoord. En de man gaf hem geen ongelijk. Zijn zestig centen raakte hij nooit meer kwijt, maar een principe mocht wat kosten.

5 opmerkingen:

  1. Hij kreeg 4 euro 40 terug in losse centen, neem ik aan?

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Kom gewoon naar de Belgische Aldi's, hier nemen ze alles nog aan.
    Dat valt ons steeds op dat in Nederland alles afgerond wordt in de winkel. €3,22 is gewoon drie euro tweeëntwintig bij ons.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Als rechtgeaarde Nederlander kan ik u met innige tevredenheid vertellen dat € 3,22 bij ons dus € 3,20 is. € 0,02 minder dus. € 3,23 daarentegen..!!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ach sommige mensen kunnen zich ook eens inleven in de medewerkers van de aldi . Ben zelf namelijk werkzaam in putten op de veluwe. En geloof mij, klanten zijn ook echt niet erg begrip vol ze vergeten ook wel eens hoe hard wij voor de lage prijzen moeten knokken, we werken ons.echt een slag in de rond. En dan.altijd weer aanhoren over de centen.of over dat we te snel scannen. En ook over de rijen dit zo lang duren !!! Geen pretje als je zo je bestu doet em toch elke dag weer het zelfde aanhoren. Maar ja hihi gewoon naar onze aldi komen hihi zijn we echt heel.vriendelijk en proberen echt elke.klant te helpen als.ze het nodig hebben.hihi

    Gr aldi medewerkster

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Centen zijn een wettig betaalmiddel en mogen volgens mij niet geweigerd worden als betaalmiddel. Als dat wel wordt gedaan, de manager erbij roepen, werkt altijd.

    BeantwoordenVerwijderen