vrijdag 30 maart 2018

Dwaalgast







Ergens achter mij, in de keuken, wordt koffie voor me gemaakt. Ik sta in een vreemde huiskamer wat naar buiten te kijken, en af te koelen van de verhitte gesprekken die hier zojuist op hoge toon zijn gevoerd. Die straks hun vervolg wel zullen vinden, vrees ik. Leuk is anders, maar soms gaat het zo. Buiten, aan de overkant van de straat, in een voortuin, zie ik een vogel die mij afleidt en mijn aandacht trekt. Omdat ik meteen zie dat ik niet weet welke vogel het is. Nou ben ik geen kenner dus dan kan het nog werkelijk bijna alles zijn, maar één ding weet ik zeker: het is geen merel. En dat is vreemd want het líjkt wél een merel. Het lijkt in alles een merel. Precies even groot, hetzelfde silhouet, dezelfde vlucht. Alleen de kleur klopt niet. Geen gele snavel, geen zwart pak, geen bruin verenkleed voor het vrouwtje. Deze vogel is lichtgrijs van onder en donkerder van boven. Dus een zanglijster, waar je dan aan denkt, is het ook niet. Nee, dat is het zeker ook niet. Ik beweeg me dichter naar het raam voor een betere blik en misschien zelfs een foto maar tegelijk springt buiten op straat een kat tevoorschijn om een poging te wagen en de vogel vliegt buiten beeld.
Eenmaal weer thuis zoek ik op internet wat het geweest zou kunnen zijn. Dat leidt tot verschillende opties waar telkens ook wel weer iets op valt af te dingen. Zo vind ik de zogenaamde beige merel. Een merel met een pigmentafwijking, die daardoor lichter uitvalt dan het origineel zonder dat het een albino wordt. Het zou de gelijkenis met de merel verklaren omdat het dus ook een merel ís, maar beige was mijn vogel zeker niet. In mijn enthousiasme twijfel ik heel even over de Gray lijster, die ook grotendeels aan de omschrijving voldoet maar bij nadere lezing alleen in Noord en Zuid Amerika voorkomt. De zwarte roodstaart dient zich aan als algemeen voorkomende tuinvogel, maar dat rood bij de staart.. dat had ik zeker gezien, als het er geweest was. En zo kom ik dan uiteindelijk op de zwartkeellijster uit, waar ik nog nooit van gehoord had. Wat daar op af te dingen valt is dat dat héél bijzonder zou zijn, in deze contreien. Dat dat in Nederland sowieso een dwaalgast zou zijn, omdat hij broedt in Siberië en overwintert in de Himalaya. Een vogel die vanaf 1981 slechts een keer of tien is waargenomen in ons land, lees ik op een site die het weten kan. Een tikkeltje hoogmoedig dus. Maar ik lees ook dat er afgelopen maand weldegelijk een paar zijn waargenomen, in Groningen. Dat vogelaars van heinde en verre naar een achtertuin in Scheemda trokken om hem daar te zien. Dus.
Ik weet er niet genoeg van en durf niets met zekerheid te zeggen, maar als ik het hier en nu dan toch voor het zeggen heb, dan heb ik het liefst een zwartkeellijster gezien. Wie doet me wat? Een zeldzaamheid. Dat zie je misschien maar één keer.
Hopelijk heeft die kat hem niet te pakken gekregen.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten