dinsdag 11 maart 2014

Carpe Diem V

Zondagochtend was het, al schoot het al een eind op naar de zondagmiddag ook hoor, maar goed, daar was het zondag voor. De man zat achterin zijn tuin, in het zonnetje. Kopje koffie erbij en een boek op schoot. Zijn gezin was, geloof het of niet, naar de schaatsbaan. Om te schaatsen. De man begreep er weinig van. De hele winter, of wat daar dit jaar dan voor doorging, hadden ze niet naar hun schaatsen omgekeken, maar nu hij godzijdank toch echt duidelijk voorbij was en je eindelijk weer in je hempie in de tuin in de zon kon zitten, moest er plotseling ieder weekend geschaatst worden.
Nou ja, hij trok zich er verder weinig van aan. Net zo min als van alle noeste voorjaars-werkgeluiden trouwens, die onverdroten uit de tuinen om hem heen opklonken. Overal werd geklopt en geveegd en hogedrukgereinigd.
Ze gingen hun gang maar, dacht de man. Zelf had hij ook wel een lijstje met karweitjes, die hij nu zou kunnen doen. Het was zelfs een vrij indrukwekkende lijst. Hij hoorde zijn verbouwing heus wel zeuren. En de ongevouwen was. En allerlei andere plannen. Maar hij zou toch zeker hartstikke gek zijn om nu niet lekker in het zonnetje te blijven zitten. Met een kopje koffie erbij. En een boek op schoot. Morgen was er weer een dag. En je moest maar weer afwachten wat voor weer het dan weer was.

2 opmerkingen:

  1. Zo is het. Toch mooi een blogje weten te schrijven, ondanks dat heerlijke luie tuinweer.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Voor het eerst in maanden zelfs. Het zal toch de voorjaarskolder wezen.

      Verwijderen